"Δεν δίδει η ζωή- χωρίς έρωτα- ευτυχία"

Στη ζωή μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή οτιδήποτε- ανατροπές, καταστροφές, λαχεία, θάνατοι αρρώστιες, κληρονομιές, ατυχήματα, επιτυχίες- καμιά φορά, όμως, συμβαίνει ο έρωτας. Δεν έχεις δουλέψει για να σου συμβεί. Δεν έχεις προσπαθήσει. Συμβαίνει έτσι απλά και ξαφνικά σαν κάτι που δεν μπορείς να αποφύγεις, σαν μετωπική σύγκρουση. Κι ύστερα ο έρωτας βρίσκεται στα χέρια σου. Και μερικές φορές μπορεί να μην ξέρεις τι να τον κάνεις. Γιατί γίνεται το κέντρο της ζωής σου κι όλα περιστρέφονται γύρω απ' αυτόν. Όταν τίποτα δε σε χωρίζει από το αγαπημένο σώμα, είναι εύκολα τα πράγματα. Ξέρεις τι να κάνεις. Μπορεί να μην ξέρεις τι να πρωτοκάνεις, αλλά η σειρά δεν έχει σημασία, αρκεί να υπάρξουν αρκετές τέτοιες στιγμές για να προλάβεις να τα κάνεις όλα. Όταν, όμως, το σώμα έχει να κάνει άλλα πράγματα- να δουλέψει να φάει, να πλυθεί να κοιμηθεί μονάχο του, να περπατήσει (ακόμα κι όταν είναι για να σε φέρει κοντά στο αγαπημένο πρόσωπο), τότε παίρνουν τη μπάλα η καρδιά και το μυαλό και γίνονται δύσκολα τα πράγματα. Πόσο να βουτήξεις μέσα στον έρωτα χωρίς να σου τελειώσει; Πού να τον τριγυρίσεις για να κρατηθεί όμορφος και ζωντανός; Στα μπαρ ή στην κουζίνα του σπιτιού να φτιάχνεις δυο καφέδες σαν μόλις να ξυπνήσατε μαζί; Στα δάση ή δίπλα στη θάλασσα ή μήπως στο θέατρο για να μη δεις καθόλου την παράσταση κι απλώς να του κρατάς το χέρι στο σκοτάδι; Και τι να λες; Τι πρέπει να λες για να μην τον τρομάξεις; Πόσα πρέπει να λες για να μην τρομάξεις εσύ; Και πόσο συχνά πρέπει να τον αγγίζεις για να μην στεγνώσει, για να μην ιδρώσει για να μην εξατμιστεί; Και πώς αδειάζει το μυαλό απ' αυτές τις σκέψεις; Πώς καταφέρνεις να μη λες τ' όνομά του κάθε τρεις και λίγο; Πώς ξέρεις πόση απόσταση να κρατήσεις; Πότε να σταματήσεις; Πότε να πας αργά και πότε γρήγορα;Και πώς θα ξεχωρίσεις τα σημάδια ότι τελειώνει; Και πώς να τον απολαύσεις χωρίς να πληγωθείς μετά; Χωρίς να γίνεις σκόνη όταν αυτός θα έχει γίνει καπνός; Και όλα αυτά τα ερωτήματα με τι καρδιά και με τι ψυχραιμία να τα απαντήσεις όταν από αυτόν εξαρτάται η ευτυχία σου;

Το πρεζάκι της τρυφερότητας

Όλα ξεκινούν από τη στιγμή που αυτός είναι πιο ευγενικός απ' ότι χρειάζεται ή απ' ότι συνηθίζεται. Κι όταν συμβεί το πρώτο ηθελημένο άγγιγμα, το μυαλό κολλάει. Το μυαλό ή η καρδιά; Κι ύστερα, το μυαλό- ή η καρδιά- άλλη δουλειά δεν κάνει από το να σκέφτεται πώς και πότε θα βρεθεί και πάλι κοντά του. Κι όταν βρεθεί, απομονώνεται στον κόσμο που ορίζει αυτός. Στον μικρό κόσμο που ορίζει αυτός. Γιατί η εξαρτητική γυναίκα, ή αλλιώς, πρεζάκι της τρυφερότητας, είναι έτοιμη να δώσει γη και ύδωρ στην πρώτη μικρή ένδειξη ενδιαφέροντος. Δεν μπορεί να βάλει όρια μέχρι που αυτά να γίνουν εντελώς απαραίτητα για την επιβίωσή της. Και τότε, συνήθως, είναι πολύ αργά. Είναι πια πολύ θυμωμένη που έδωσε τόσα πολλά και δεν πήρε τελικά αυτό που ζητούσε. Δεν παίρνει ποτέ αυτό που ζητάει, γιατί ζητάει να συμπληρώσει εκείνο το κενό που δημιουργήθηκε άπειρα χρόνια πριν, να αναπληρώσει την αγάπη της μαμάς ή του μπαμπά, να θεραπεύσει την παραμέληση και την κακοποίηση. ζητάει να γυρίσει πίσω το χρόνο, αλλά ο χρόνος πίσω δε γυρνάει. Η εξαρτητική γυναίκα δεν έχει ιδέα τι είναι αυτό που μπορεί να περιμένει από μια ενήλικη σχέση. Ζητιανεύει το ενδιαφέρον και την αγάπη, την τρυφερότητα και την αφοσίωση και χρησιμοποιεί ένα σωρό χειρισμούς προκειμένου να αποσπάσει όσο μεγαλύτερο κομμάτι μπορεί απ' αυτά. Γίνεται χρήσιμη και περιποιητική: αν καταφέρει να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του,αυτός δεν θα είναι διατεθειμένος να πέσει πάλι στα δύσκολα, και θα την αγαπάει επειδή θα του είναι απαραίτητη. Γίνεται επικριτική: αν σκάψει το έδαφος κατω από τα πόδια του, αυτός δεν θα τολμήσει να την αφήσει, δεν θα τολμήσει να εκθέσει τα τρομερά του ελαττώματα σε μια καινούρια γυναίκα. Προκαλεί τη ζήλια του: αν αυτός καταλάβει πόσο περιζήτητη είναι, θα κάνει ό,τι μπορεί για να την κρατήσει. Όταν οι χειρισμοί της δεν πιάνουν, που πάντα πιάνουν, αλλά αν ο άλλος είναι περαστικός και δεν προλάβει να μπει σε λούκι, η εξαρτητική γυναίκα μπαίνει σε θυμό και σε θλίψη κι αμφισβητεί τον εαυτό της συθέμελα. Στην πραγματικότητα, δεν έχει επαφή με τα συναισθήματά της για τους άλλους- μπορεί να μην έχει και συναισθήματα για τους άλλους- βιώνει απλώς τον πανικό να καταφέρει να γεμίσει το κενό της. Να πάρει πίσω την αγάπη και την προσοχή που δεν της δώσανε πριν από 100 χρόνια οι γονείς της. Παρ' όλα αυτά, δεν έχει το προφίλ της δυστυχισμένης πάντα. Πολλές φορές είναι άτομο υψηλής ενέργειας, στέκεται πάντοτε στα πόδια της με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, έχει γοητευτική προσωπικότητα και καταφέρνει να κρύβει καλά τη ζητιάνα που κρύβεται μέσα της. Χρήζει ψυχοθεραπείας, κι ίσως η ψυχοθεραπεία να είναι και η μοναδική της ελπίδα να σταματήσει αυτόν τον αέναο κύκλο μάταιης αναζήτησης αυτού που έχει έτσι κι αλλιώς από χρόνια χαθεί.

Το μεγάλο μυστήριο του χάσματος των φύλων

Δεν υπάρχει κανένα μεγάλο μυστήριο. Όλα ξεκινούν από το γεγονός ότι οι άντρες, εν γένει, έχουν μικρότερη συνειδητότητα απ' ότι οι γυναίκες. Τι θέλω να πω μ' αυτό: Όλοι μας έχουμε το ίδιο αίτημα- αγάπη και αποδοχή. Κανείς δεν ψάχνει για υπερήρωες ή για σούπερ γκόμενες. Μόνο που ο καθένας αντιλαμβάνεται την αγάπη και την αποδοχή διαφορετικά. Για τους άντρες, η ανάγκη για αποδοχή ικανοποιείται πιο εύκολα, συνήθως, απ' ότι για τις γυναίκες. Ικανοποιείται σε μεγάλο βαθμό με το σεξ. Αν κάνεις σεξ μαζί τους, τους αποδέχεσαι. Οι γυναίκες διαπραγματεύονται την ανάγκη τους για αγάπη και αποδοχή μέσα στη σχέση, το σεξ είναι συνήθως γι'αυτές μόνο το σημείο εκκίνησης. Σ' αυτό το σημείο βρίσκεται και μια πολύ εμφανής- αν και όχι τόσο σημαντική - διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα: οι περισσότερες γυναίκες, όταν κάνουν σεξ με κάποιον είναι κατ' αρχήν διατεθειμένες να κάνουν μαζί του κι άλλα πράγματα. Ίσως όχι πολλά, αλλά θεωρούν φυσική εξέλιξη του σεξ το να πιουν έναν καφέ, να μιλήσουν μαζί του στο τηλέφωνο, να πάνε ένα σινεμά, να στείλουν και πέντε μηνύματα. Για τους περισσότερους άντρες, όλα αυτά δεν αποτελούν φυσική εξέλιξη του σεξ- όλα αυτά τα κάνουν μόνο όταν ερωτεύονται ή καψουρεύονται (ό, τι μπορεί ο καθένας). Φυσικά, υπάρχουν και τα one night- stand, που για τους άντρες είναι σεξ με προαποφασισμένη την άμεση ημερομηνία λήξης, ενώ για τις γυναίκες είναι είτε σεξ απιστίας προς τη σταθερή τους σχέση, είτε σεξ που δεν πήγε καθόλου καλά και ξέπεσε στην κατηγορία του one night- stand. Όσο για το χάσμα που παρατηρείται στις σχέσεις των δύο φύλων, συνήθως οφείλεται στον εξής βαρετό μηχανισμό: οι άντρες ερμηνεύουν το ενδιαφέρον και τη φροντίδα των γυναικών, σαν πίεση και έλεγχο και οι γυναίκες ερμηνεύουν την ανάγκη των αντρών να διατηρήσουν τον προσωπικό τους χώρο, σαν αδιαφορία και παραμέληση. Ωστόσο, στα περιθώρια αυτού του μηχανισμού, υπάρχουν, ευτυχώς, δεκάδες παραλλαγές, αντιστροφές ρόλων, εκπλήξεις, εξωφρενικές περιπτώσεις που δίνουν τροφή στις κουβέντες με τους φίλους μας, στην τέχνη και καμιά φορά και στην ειδησεογραφία.

Υπερήρωες

Υπάρχει μια λανθασμένη άποψη γύρω από το τι θέλουν οι γυναίκες. Τι ψάχνουν σε έναν άντρα. Οι περισσότερες θέλουν ένα "καλό παιδί".

Λάθος. Αυτό είναι ένας μύθος και μόνο. Κι αυτό γιατί το "καλό παιδί" είναι σχετικό.

Κάποια στιγμή είχε πέσει το μάτι μου σε ένα άρθρο που έλεγε πως οι γυναίκες θέλουν πλάι τους έναν υπερήρωα, όπως τους χαρακτήρες στα κόμικς.

Bingo. Λέτε να ήξερε πόσο δίκιο είχε η αρθρογράφος αυτού του κειμένου;

Υπερήρωες λοιπόν. Αυτό ψάχνουν. Θέλουν τον άντρα ήρεμο και ευγενικό και από την άλλη άγριο. Καλό αλλά και κακό. Να μην φοβάται να δείξει τα συναισθήματά του, τα δάκρυά του αλλά να ρίχνει και κανένα γαμοσταυρίδι. Να ονειρεύεται αλλά να πατάει και γερά στα πόδια του. Να είναι καρδιοκατακτητής αλλά πιστός σε αυτές.

Ένας ερμαφρόδιτος παραλογισμός Ένα παράδοξο κράμα σύστασης χαρακτήρα που συναντάται μόνο στις σελίδες κάποιων κόμικς.

Στην πραγματικότητα μία γυναίκα δεν ξέρει τι πραγματικά θέλει. Αφού η ίδια αλλάζει συχνά τις παραμέτρους τις οποίες θέτει. Υπάρχουν φορές που αρκείται στο να ξέρει πως την φροντίζουν και φορές που ζητά έμπρακτα δείγματα αυτής της φροντίδας.

Αυτή είναι. Η γυναίκα που έχεις δίπλα σου.

Την κοιτάς, την παρατηρείς. Την ξέρεις;

Όχι. Την γνωρίζεις, δεν την ξέρεις. Αν δεν σου ανοιχτεί η ίδια, τότε απλώς την γνωρίζεις.

Κι αυτή είναι εκεί. Δίπλα σου.

Ορισμένες στιγμές πιάνεις τον εαυτό σου να αναρωτιέται.

Είναι δική μου; Την ακουμπάς, την αγγίζεις. Ναι, δική μου είναι.

Είναι; Ποτέ δεν ξέρεις. Πάντα στην αμφιβολία. Να ψάχνεις και να ψάχνεσαι.

Ίσως γι' αυτό οι υπερήρωες να έχουν επιλέξει το δρόμο της μοναχικότητας. Ίσως γι' αυτό να έχουν αφοσιωθεί στην ανθρωπότητα. Εξάλλου και τα δύο γένους θηλυκού είναι...

http://www.youtube.com/watch?v=OBwS66EBUcY

Άντρες

Άντρες ωραίοι και άντρες άσχημοι.
Άντρες της πρώτης
κι άντρες της δεύτερης ματιάς.
Άντρες κυνηγοί
κι άντρες θηράματα.
Άντρες κολλημένοι
στα φουστάνια της μάνας τους.
Άντρες που μάχονται
στην ίδια μονομαχία χρόνια
με τον πατερα τους.
Άντρες τρυφεροί, άντρες βίαιοι, άντρες ονειροπόλοι, άντρες αργοί, άντρες βιαστικοί, άντρες δυνατοί και άντρες φοβισμένοι.
Οι άντρες θέλουν πάντα καποιον για να προστατεύουν
Ακόμα κι όταν εχουν ανάγκη από προστασία.
Άντρες προστατευόμενα είδη.
Οι άντρες θέλουν να τους θαυμάζεις
Να τους χειροκροτάς.
Αλλιώς μαραίνονται.
Μαραζώνουν.
Μελαγχολούν.
Μερικοί, όσο κι αν τους επαινέσεις
Δεν πιστεύουν τα λόγια.
Ξέρουν όλοι
Να διακρίνουν το θαυμασμό
Στα μάτια.
Άντρες στο πρώτο φιλί
Και στο τελευταίο.
Άντρες που τα δίνουν όλα την πρώτη φορά
Κι αντρες που προχωράνε σιγά- σιγά
Κι είναι όλο εκπλήξεις.
Άντρες που φοβούνται να δεσμευτούν
Κι άντρες που βιάζονται
Και μετά το βάζουν στα πόδια.
Σ’ όλους τους άντρες αρέσει η σταση κουταλι.
Σ’ όλους αρέσουν οι πίπες.
Μερικοί ανησυχούν μήπως δεν τις αξίζουν.
Αντρικά χέρια,
αντρικά γόνατα.
Αντρική μυρωδιά
Μυρωδιές.
Ζεστό ψωμί.
Ιδρώτας.
Το μαλακτικό πλυντηρίου της μαμάς τους.
Άντρες που πλακώνονται.
Άντρες που κρατούν την ψυχραιμία τους
Και ξέρουν να μιλανε.
Πρέπει να σέβεσαι τη μανα,
Την ομάδα, τη δουλειά τους.
Πάντα.
Άντρες που ροχαλίζουν.
Άντρες που γλύφουν με αφοσίωση.
Άντρες που χώνουν τα δάχτυλά τους παντού.
Άντρες που φοβούνται μήπως δεν τους σηκωθεί.
Ανρες που φοβούνται μην τους πέσει.
Άντρες που κλαίνε.
Άντρες που θέλουν αγκαλιά.
Άντρες που χαίρονται όταν τους μαγειρεύεις.
Άντρες που σε ταίζουν στο στόμα.
Άντρες που δεν ανοίγουν το στόμα τους
Να μιλήσουν.
Άντρες που λένε μόνο «Κι εγώ»
Άντρες που δεν ανοίγουν την καρδιά τους.
Πού έχουν την καρδιά τους;

Οι γυναίκες

Θυμάμαι πάντα να περιτρυγυρίζομαι από γυναίκες.
Μανάδες, θείες, γιαγιάδες,
γειτόνισσες, φιλενάδες, γκόμενες,
μούσες, αγάπες, δασκάλες,
καθηγήτριες, ξαδέρφες, κόρες...

Οι γυναίκες κατουράνε καθιστές,
οι γυναίκες βγαίνουν απ' τη μήτρα περπατώντας,
οι γυναίκες πεθαίνουν όρθιες.

Όλες οι γυναίκες ονομάζονται Δαβίδ,
μυρίζουν ωραία,
κι όσες βρωμάνε είναι άντρες με μαστούς και αιδοίο,
ξέρουν ν' αγαπούν,
ξέρουν να χαιδεύουν,
ξέρουν να παρηγορούν.

Οι γυναίκες κλαίνε σαν να ιδρώνουν,
δεν κοιμούνται ποτέ,
τρώνε συνεχώς από λίγο,
κρυώνουν όλο το χρόνο πλην του Ιούλη,
έχουν αστεία γροθιά,
δεν ξέρουν μπάλα,
μιλάνε πολύ, τα θυμούνται όλα,
διαγράφουν,
λύνουν γρίφους, φτιάχνουν αινίγματα,
δε λένε αστεία- οι γυναίκες πάντα μιλούν σοβαρά.

Οι γυναίκες φωσφορίζουν στο σκοτάδι.
Οι γυναίκες πετάνε.
Οι γυναίκες μονομαχούν,
δεν αφήνουν ίχνη, καίνε φωλιές.

Από το βιβλίο του Δημήτρη Μητσοτάκη, Καυτή σούπα

Άνδρας και Γυναίκα

Ο άνδρας είναι η ανώτερη δημιουργία
Η γυναίκα είναι το ύψιστο των ιδανικών
Ο Θεός έκανε για τον άνδρα ένα θρόνο
και για την γυναίκα ένα βωμό.
Ο θρόνος φανατίζει,
ο βωμός καθαγιάζει.

Ο άνδρας είναι ο νους
Η γυναίκα η καρδιά.
Ο νους επινοεί το φως
Η καρδιά παράγει αγάπη.
Το φως γονιμοποιεί,
η αγάπη ανασταίνει.
Ο άνδρας είναι ισχυρός με τη λογική του,
Η γυναίκα γίνεται αήττητη με τα δάκρυά της.
Ο άνδρας είναι ικανός για πλήθος ηρωισμούς.
Η γυναίκα αντέχει πλήθος μαρτύρια.
Ο ηρωισμός εξευγενίζει,
τα μαρτύρια καθαγιάζουν.
Ο άνδρας κατακτά υπεροχή,
η γυναίκα κερδίζει την προτίμηση.
Η υπεροχή σημαίνει δύναμη,
Η προτίμηση αντιπροσωπεύει το δικαίωμα.

Ο άνδρας είναι ένα δαιμόνιο.
Η γυναίκα ένας άγγελος.
Το δαιμόνιο είναι αμέτρητο,
ο άγγελος απροσδιόριστος
Η λαχτάρα του άνδρα..
είναι η ύψιστη δόξα.
Η λαχτάρα της γυναίκας..
η έσχατη αρετή.
Η δόξα κάνει να φαίνονται
τα πράγματα μεγάλα.
Η αρετή κάνει να γίνονται
τα πράγματα θεία.

Ο άνδρας είναι ένας κώδικας.
Η γυναίκα ευαγγέλιο.
Ο κώδικας διορθώνει.
Το ευαγγέλιο τελειοποιεί.
Ο άνδρας σκέφτεται.
Η γυναίκα ονειρεύεται.
Το να σκέφτεσαι είναι σαν να έχεις
μια προνύμφη (κάμπια) στο κεφάλι.
Το να ονειρεύεσαι είναι σαν να έχεις
ένα φωτοστέφανο στο μέτωπο.

Ο άνδρας είναι ωκεανός
και η γυναίκα λίμνη.
Ο ωκεανός έχει το μαργαριτάρι που στολίζει
και η λίμνη την ποίηση που φωτίζει.
Ο άνδρας είναι αετός που πετά
και η γυναίκα αηδόνι που κελαηδά.
Με το να πετάς κυριαρχείς το κόσμο,
με το τραγούδι κατακτάς την ψυχή.

Ο άνδρας είναι ένας ναός
και η γυναίκα το ιερό,
μπροστά στο ναό αποκαλυπτόμαστε
μπροστά στο ιερό γονατίζουμε.
Ο άνδρας τοποθετείται..
εκεί που τελειώνει η γη,
η γυναίκα...
εκεί που ο ουρανός αρχίζει.

Βίκτωρ Ουγκώ